4:44 دختر بی خانواده

شاید کسی از گذشته من ندونه حتی یک نفر

من یه دخترم

دختریکه تو دبستان بهش  ت*جا*و*ز شد و به هیشکی نگفت 

من اونوقت حتی نمیدونستمچه اتفاقی برام افتاده 

و الان فهمیدم که اون وقت چه بلایی سرم اومده 

از فکر کردن بهش مغزم سوت میکشه حس میکنم من هر*ظه  ترین دختر دنیام

بازهم کوتاهی خونواده ایکه حتی انقدر به من اطلاعات نداده بودن تا من بدونم کسی نزدیک شه بهم همچین معنی رو داره

حقم خورده شد همین

هیچکس هم هیچ کاری نکرد

بدنم سر شده از عصابنیت 

من دختری ام که باوجود خونواده یبه ظاهر متمدن و متشخص بار ها توبچگی بهم دست درازی شده

هیچوقت یادم نمیره بدتر فکر اینکه خانوادم چند مورد رو دیدن و کاری نکردن ازارم میده تا اخر عمرم

حالا 10 سال ازونروز میگذره و من حتا نشده 1روز هم بهش فکر نکنم

و تنهاکمک تعضای خانواده ی متمدن و متشخص من اینبود که بهش فکر نکن زشته عیبه

یارو اومده کارو کرده و رفته حالا فکر کردن من بهش عیبو زشته ؟

چیکار کنم یعنی ؟!عاجزم از نوشتن 

روزایه قهوه ای......